Vrede door de Geest in de historische boeken van het Oude Testament Deel I Jozua

Vrede door de Heilige Geest in de Historische Boeken
Wat betekent vrede in een Bijbels verhaal dat wordt gekenmerkt door verovering en bevrijding, koningen en profeten, ballingschap en herstel?
Vrede door de Heilige Geest in de Historische Boeken volgt de zoektocht naar shalom, van Jozua en Rechters via Samuel, in deze deel 1, dan in de volgende boeken Koningen en Kronieken tot Ezra-Nehemia en Esther. Vrede blijkt hier veel meer te zijn dan de afwezigheid van conflict. Zij is een gave van Gods aanwezigheid: het herstel van de juiste verhouding tot God, de naaste, de gemeenschap en de schepping.
De Geest bekrachtigt leiders, spreekt door profeten, schenkt wijsheid en moed, brengt verdeelde harten terug naar God en wekt leven waar angst, geweld en verdeeldheid heersen. Toch laat Israëls geschiedenis zien dat land, koningschap, tempel, militaire overwinning en religieuze hervorming geen blijvende shalom kunnen brengen zolang het menselijke hart verdeeld blijft.
Dit commentaar volgt daarom een centrale Bijbelse beweging: van vrede rondom Gods volk naar vrede binnenin Gods volk. De hoop en het falen van Israël wijzen uiteindelijk naar het vernieuwende werk van de Heilige Geest, die een volk vormt van verzoening, gerechtigheid, trouw, barmhartigheid en vrede.
Deze oude verhalen blijven een levend getuigenis van Gods verlangen naar shalom: vrede die als gave wordt ontvangen, door genade wordt hersteld en door de aanwezigheid van de Heilige Geest tot volle rijpheid wordt gebracht.